اي صبا، از من آشفته فلان را ميپرس

شاعر : اوحدي مراغه اي

مي‌نشان جان و دل و آن دل و جان را ميپرساي صبا، از من آشفته فلان را ميپرس
هر نفس ميرو و آن جان جهان را ميپرسدر جهان هم نفسي جز تو ندارد جانم
غافلش مي‌کن و آن چشم و دهان را ميپرسزلف او را ز رخ او به کناري مي‌کش
وز چمن مي‌رو و آن سرو روان را ميپرسدر چمن مي‌شو و بر ياد گلش مي مينوش
هر دم آن بي‌خبر موي ميان را ميپرسگر چه او را سر مويي خبر از حالم نيست
تو گذر مي‌کن و آن بخت جوان را ميپرسگر چه من پير شدم در هوس ديدن او
از سر لطف همين را و همان را ميپرساوحدي عاشق آن عارض و زلفست، تو نيز